KELİMELERİN BİTTİĞİ YER
Konuşacak bir şeyin kalmaması, anlattıklarının anlaşılmaması ne kadar da çaresiz bırakır insanı.
O an her şey anlamsızdır. Anlattıklarının anlaşılmamasından kızgınsındır, uygulamada verimli olamamaktan üzgünsündür.
İşte tam o an;  ne duysan anlamaya çalışıp, ne görsen uygulamayı denediğin zamandır. Uzman adresi, telefonu sorgulamaya başladığın an en çaresiz andır çocuğun karşısında.
Olaylar karşısında çocuklara karşı kelimeler çoğu zaman kifayetsizdir, hele de çocuk kafasına koymuşsa o işi yapmayı sizin yapacağınız bir şey yokmuş gibi gelir.
Aslında çocuklar ebeveynlerini çok iyi tanırlar. Neyi ne zaman yapacaklarını, neye izin verip-vermeyeceklerini, sabır noktalarını çok iyi bilirler.
Anne-babanın zayıf noktalarını ve aklınızdan geçen “kıyamıyorum” düşüncesini anında yakalarlar.
Anne-baba neyin doğru olup, neyin yanlış olacağını düşünene kadar çocuklar yapacaklarını zaten yaparlar.
Bu düşünceden sıyrılıp, doğrunuzu yaşayacaksınız ve yaşatacaksınız.
Kararlı ses tonu, kararlı tavır çoğunlukla kazandıran, güven veren, uzun açıklamalar yaptırmayan, çocuğu kaygıya itmeyen, kafa karıştırmayan sağlam olan tavırdır çocuğun karşısında.
Çocuk açıklamalardan çok sınırlara ihtiyaç duyar. Kelimeler havada, sınırlar davranışta önem kazanır.
Geçerli olanda çoğu zaman davranıştır.

                                                                  
- SERAP YAVUZYAŞAR / Kurucu & Sorumlu Müdür


ESKİ YAZILAR
Hak ve Sevgi